Nagrody przyznane 26.04.2025 podczas 30. edycji
Ogólnopolskiego Festiwalu Sztuki Filmowej PROWINCJONALIA we Wrześni


• Główna Nagroda Publiczności ,,Jańcio Wodnik” dla Tomasza Gąssowskiego za film „Wróbel”

• Nagroda Publiczności ,,Jańcio Wodnik” dla Sandry Drzymalskiej za rolę w filmie „Simona Kossak” w reż. Adriana Panka

• Nagroda Publiczności ,,Jańcio Wodnik” dla Jacka Borusińskiego za rolę w filmie „Wróbel” w reż. Tomasza Gąssowskiego

• Nagroda Publiczności ,,Jańcio Wodnik” dla Jakuba Stoleckiego za zdjęcia do filmu „Simona Kossak” w reż. Adriana Panka

• Nagroda Publiczności ,,Jańcio Wodnik” dla Tomasza Gąssowskiego za muzykę do filmu „Wróbel”

• Nagroda Publiczności ,,Jańcio Wodnik” dla Jędrzeja Gorskiego za krótkometrażowy film fabularny „Przez ciebie, po tobie”

• Nagroda Publiczności ,,Jańcio Wodnik” dla Edyty Wróblewskiej za długometrażowy film dokumentalny „Gdy powieje Harmattan”

• Nagroda Publiczności ,,Jańcio Wodnik” dla Jana Ziewieckiego za krótkometrażowy film dokumentalny „Mamo”

• Nagroda Publiczności ,,Jańcio Wodnik” dla Weroniki Nowackiej i Eweliny Duffy za film animowany „Exhaust”

• Nagroda Publiczności ,,Jańcio Wodnik” dla Koła Naukowego Animacji „Animusz” Uniwersytetu Artystycznego im. Magdaleny Abakanowicz w Poznaniu za Animowane Eksperymentalia czyli „Największe Wydarzenie Festiwalu”

• Nagroda Dziennikarzy ,,Jańcio Wodnik” dla Marii Zbąskiej za film „To nie mój film”


• Nagroda Jury Młodych ,,Jańcio Wodnik JUTRA” dla Piotra Krzysztofa Kamińskiego za krótkometrażowy film fabularny „Szumy i fonie”

uzasadnienie:
Za poruszenie codziennych problemów niewidocznej grupy naszego społeczeństwa, którym nie poświęca się wystarczająco dużo uwagi.
Za wykreowanie ujmującej historii bez nadmiaru słów, z wyważonym i imponującym użyciem obrazu oraz dźwięku.


• Nagroda Specjalna Organizatorów ,,Jańcio Wodnik” dla Małgorzaty Imielskiej za film „Posłuchaj, co chcę ci powiedzieć”

• Nagroda Honorowa ,,Jańcio Wodnik” dla Jana Peszka

uzasadnienie:
Za mówienie własnym, oryginalnym i niepodrabialnym głosem
Za bycie ambasadorem ironii płynnie poruszającym się w żywiole groteski, czego poważna polska sztuka bardzo potrzebuje
Za siłę wyrazu – równie skuteczną i w żarcie, i w patosie – nie raz pozwalającą na twórczą prowokację;
Za odważne sięganie po sprzeczności, z których potrafi stworzyć intrygującą całość
Za zdolność wykorzystania natury artystycznego fermentu, w duchu którego Artysta każdego dnia musi być gotów wykuwać się na nowo